Μετρό: Δεν φταίνε τα αρχαία για τις καθυστερήσεις, αλλά οι εργολάβοι και οι κυβερνήσεις

Μετρό: Δεν φταίνε τα αρχαία για τις καθυστερήσεις, αλλά οι εργολάβοι και οι κυβερνήσεις

Παραμονή των αρχαιοτήτων στον σταθμό Βενιζέλου
Υπεράσπιση της ιστορίας, της ποιότητας ζωής, των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο μετρό
Τέρμα στα παιχνίδια εργολάβων-Κυβέρνησης-δημοτικής αρχής

Δευτέρα 7/10, 17:30, Δημαρχείο του Δήμου Θεσσαλονίκης: θα συζητηθεί το θέμα σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου

Με αξιοσημείωτη ταχύτητα και χωρίς «περιττούς» διαλόγους διαδραματίζεται η παρωδία που στήθηκε από την κυβέρνηση και τις τοπικές αρχές γύρω από το μετρό της Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα για το ζήτημα των αρχαιοτήτων στο σταθμό της Βενιζέλου. Έτσι, ζούμε το τελευταίο διάστημα την ολική επαναφορά ενός θέματος για το οποίο είχε ήδη δρομολογηθεί εδώ και καιρό η λύση της παραμονής του μνημειακού συνόλου κατά χώρα (in situ).

Χωρίς λοιπόν να κρατάει ούτε καν τα προσχήματα, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε στη ΔΕΘ την αλλαγή της τεχνικής λύσης για την κατά χώρα ανάδειξη των αρχαιοτήτων, προδικάζοντας μάλιστα και την απόφαση του ΚΑΣ για απόσπαση του μνημειακού συνόλου.

Από κοντά και οι μέχρι πρότινος πολιτικοί αντίπαλοι, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Ζέρβας, χωρίς καν να έχει ζητήσει προηγουμένως τη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου, και ο κ. Ταχιάος, πρόεδρος πλέον της Αττικό Μετρό. Κι οι δυο τους, μαζί με άλλους μεγαλοπαράγοντες της πόλης, ενώθηκαν «σαν έτοιμοι από καιρό» κάτω από την πρωθυπουργική πρόταση και υπερασπίζονται ανενδοίαστα την απόσπαση των αρχαιοτήτων, με επιχειρήματα που παλινωδούν μεταξύ της «μη εφικτής λύσης», των «μεγάλων καθυστερήσεων» και του «υψηλού κόστους», πέφτοντας διαρκώς σε αντιφάσεις,  υποστηρίζοντας μια λύση από την οποία κερδισμένοι θα βγουν μόνο κάποιοι μεγαλοεργολάβοι και γνωστά οικονομικά συμφέροντα.

Όλα αυτά φυσικά από πολιτικούς χώρους που ενώ εύκολα πλειοδοτούν σε εθνικισμό, και κόπτονται για την ιστορία, το παρελθόν, την παράδοση και άλλα τέτοια ηχηρά, προσπερνούν ως κάτι αμελητέο τη διάσωση και ανάδειξη των ρωμαϊκών και βυζαντινών ευρημάτων στον σταθμό Βενιζέλου.

Αυτό το -σχεδόν κωμικό, αν δεν ήταν τόσο σοβαρό- πισωγύρισμα σε μια συζήτηση που η πόλη πίστευε ότι είχε λήξει, προαναγγέλλει μια σειρά από δυσοίωνες εξελίξεις:

1)     Καταστροφή του μνημειακού συνόλου ως έχει αυτή τη στιγμή,

2)     Η μοίρα του μετά την απόσπαση τίθεται εν αμφιβόλω.

3)     Νέο φαγοπότι της εργολαβίας και κάθε εμπλεκόμενου μέσω αποζημιώσεων λόγω της μη τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων.

4)     Περαιτέρω αναβολή της λειτουργίας του μετρό στο διηνεκές (αντί του 2021 για το μεγαλύτερο μέρος και του 2023 για το σταθμό Βενιζέλου) και συνέχιση της ταλαιπωρίας του λαού της πόλης.

5)     Διατήρηση και επιδείνωση του καθεστώτος εργοδοτικής ασυδοσίας και εργασιακής ανασφάλειας με εργαζομένους-ομήρους τόσο στο αρχαιολογικό, όσο και στο τεχνικό σκέλος του έργου.

Πιο συγκεκριμένα: